بگیر دستم را....

در افق های دوردست میبینم نقطه ای محتاج به خطی

 

ولی چه کنم که پاهایم در باتلاق زنگار گرفته هستی غوطه ور شده

 

چه دست و پایی میزنم وچه جانی میدهم وچه بی خبرم ازژرفای باتلاق

 

                                        پس چرا دستم را نمی گیری چرا شاخه لخت وعریانی را

 

که به تو سروش یاری میدهد نمی گیری

 

                                       پس من که تازه لباسی به سفیدی ابربرتن کرده بودم

 

پس چرا حالا چون ابری سیاه و دلتنگم

 

                                      خسته ام ز دست و پازدن ها وافسوس خوردن ها

 

بگیردست استخوانی ولاغرم را که فریاد میکند:تنگی گورازپهناوری دنیابهتراست

/ 0 نظر / 7 بازدید