صبح؛ از ریش های نتراشیده ی تو شروع می شود

بر گونه های من

با چمدانی از لباس های کارگری

باز می گردی

و مرا که بی شک

-با پلک های باز-

به خواب رفته ام

می بوسی.


/ 6 نظر / 17 بازدید
سیمین

از آن شعرهایی بود که مامی حسابی دوستش دارد [لبخند]

کاتب!

سلام .درود .شعر خود را در وبلاگ انجمن شعر مشاهده کنید و نظر بدید !با تشکر

ناتانائیل

شبنمی ناتا شعرت رو خیلی دوست داشتم خیلی و موهای کوتاه کوتاهت هم مبارک :-) می بوسمت